شما اینجا هستید | 

تاریخچه بتن اکسپوز

259
1
0
تاریخچه بتن اکسپوز

 

          استفاده از بتن مسلح یا بتن اکسپوز به عنوان ماده منحصر به فرد ساختمانی در مقیاس وسیع و در ساختمان های چند طبقه، برای نخستین بار در امریکا به نام ارنست لسلی  رنسام و در اروپا بنام سرمایه دار فرانسوی، فرانسوا هنبیک ، ثبت شده است.

 

تاریخچه بتن اکسپوز

 

           هنبیک نخستین کسی بود که در سال ۱۸۹۲ یک سازه اسکلتی تماما بتنی – از پی تا سقف را بنا کرد. وی در این کار مشکل اتصالات سنگ را پشت سرگذاشت و نظام تیر و صفحه بتنی را ارائه داد . یک فرم ساختمانی که در حال حاضر در فرایند استفاده از بتن مسلح به صورت یک معیار درآمده است. صفحات بتنی علاوه بر کارکردی که به عنوان کف دارند، کار نیروهای باربر را هم به عهده می گیرند، در سال ۱۸۹۴ وی نخستین پل از بتن مسلح را در ویگن سوئیس بنا کرد و در ۱۸۹۵  نخستین سیلوی گندم بتنی را در روییکس فرانسه ساخت. او در سال ۱۹۰۴  خانه خود را در بورگ – لارن در خارج پاریس بنا کرد که یک دستاورد مهم در استفاده از همه امکانات بتن مسلح (بتن اکسپوز)در معماری بود. در این بنا یک برج هشت ضلعی برروی دو تکیه گاه که هر کدام چهارمتر بیرون زده اند، نشسته است، در حالی که تکیه گاههای بعدی بار یک راه پله مدور را که به سوی باغچه پشت بام حرکت می کند، تحمل می کنند. هنبیک کوشید تا تمام امکانات بتن مسلح را در طراحی  ساختمان یک بنا به کارگیرد و نتیجه آن حاکی از ذوق فنی بسیار بالای او بود، اما از طرف دیگر بیان معماری وی در این بنا پیوند مستحکمی با قرن نوزده داشت.

 

تاریخچه بتن اکسپوز

 

          سردر اصلی دانشگاه تهران را می توان یکی از بهترین نمونه های استفاده از بتن اکسپوز در معماری مدرن ایران دانست. سردر اصلی دانشگاه تهران در سال‌های ۱۳۴۵–۱۳۴۶ خورشیدی بر پایه طرحی از کوروش فرزامی، یکی از دانشجویان دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ساخته شد. محاسب این طرح سیمون سرکیسیان بود. ساخت آن را شرکتی ایرانی به نام شرکت آرمه به پایان برد.

 

تاریخچه بتن اکسپوز

 

          این سر در نمادی از آزادی و آزادگی و مثبت ‌اندیشی است و اگر از دور به این سازه نگاه شود مبین به کارگیری معماری اصیل ایرانی در این کار مدرن است. کار اجرای طرح، ابتدا به یک شرکت پیمانکار سوییسی واگذار شد که به دلیل نواقص مربوط به مراحل قالب‌بندی از ادامه کار توسط این شرکت ممانعت شد و سرانجام شرکت پیمانکاری ایرانی «شرکت آرمه» این طرح را اجرا نمود. سردر دانشگاه تهران امروزه تبدیل به نمادی از چهره آکادمیک و آموزش عالی ایران شده است.