شما اینجا هستید | 

آشنایی با سبک های معماری ( بین الملل )

176
0
0
سیام

سیام
کنگره های بین المللی معماری مدرن که مخفف آن سیام (CIAM) است در سال 1928 شکل گرفت و تا سال 1959 ادامه یافت.در طی 32 سال،11 کنگره به ترتیب تاریخی در کشورهای 1.سوییس 1928، 2.آلمان 1929 ،3.بلژیک 1930 ،4.یونان 1933 ،5.فرانسه 1937 ،6.انگلستان 1947 ،7.ایتالیا 1949 ،8.انگلستان 1951 ،9.فرانسه 1953 ،10.یوگسلاوی 1956 و 11.هلند 1959،تشکیل شد.هدف،بحث و تبیین اصول جنبش مدرن در حوزه معماری،شهرسازی،محوطه سازی،طراحی صنعتی و سایر موارد مرتبط با معماری بود.

28معمار صاحب نام اروپایی از جمله لوکوربوزیه ،زیگفرید گیدئون ،هندریک برلاخه ،گابریل گورکیان و هوگو هرینگ جزو بانیان این کنگره بودند.بعدها هانز مه یر ، گریت ریتولد، ال لیسیتزکی ،والتر گروپیوس و آلوار آلتو به این گروه پیوستند.

این کنگره ها تاثیر بسزایی بر تدوین مباحث و گسترش جهانی ایده های مدرن در معماری و شهرسازی داشت.در معماری،استفاده از مصالح و فناوری مدرن و طرح های سبک بین الملل مورد تایید بود.در شهرسازی موضوع شهر عملکردی مطرح شده بود.طرح جامع شهری و جدا کردن محل سکونت،کار و تفریح تاکید شده بود.ایده های تونی گارنیر و لوکوربوزیه برای طراحی شهری مورد قبول بود.

 

سیام

 

یکی از کنگره های مهم سیام در حوزه شهرسازی،کنگره چهارم به نام شهر عملکردی بود که برروی عرشه یک کشتی درسال 1933 تشکیل شد.این کشتی از شهربندری مارسی در جنوب فرانسه به مقصد آتن حرکت و سپس به مارسی برگشت.براساس بررسی و تحلیل شرایط اجتماعی و کالبدی 33 شهر،در این کنگره پیشنهاد شد که مسائل اجتماعی که شهر ها درگیر آن هستند با جدایی کامل عملکرد ها در شهر و قرار دادن کمربند سبز بین آن ها قابل حل خواهد بود.همچنین پخش کردن جمعیت دربلوک های مرتفع با فواصل زیاد بین آن ها پیشنهاد شد.لوکوربوزیه در سال 1942،مباحث مطرح شده در این کنگره راتحت عنوان منشور آتن منتشر نمود.

فرانسه محل برگزاری کنگره نهم به نام سکونتگاه در سال 1953 بود.در این کنگره، گروهی معمار جوان به نام تیم 10،بنای مخالفت با نظرات سیام خصوصا در زمینه عملکردگرایی و جدایی محل سکونت،کار،تفریح و حمل و نقل در شهر را که در منشور آتن عنوان شده بود آغاز کردند.آنها نظرات ابراز شده در سیام را باعث جدایی شهروندان از محل زندگی روزمره خود می دانستند.تیم 10 خواهان نوعی معماری و شهرسازی بودند که انسان در آن نقش محوری داشته باشد.تیم 10 خواهان نوعی معماری و شهرسازی بودند که انسان در آن نقش محوری داشته باشد.تیم 10 خواهان مشارکت اجتماعی و بسترسازی لازم برای ابراز شخصیت و هویت شهروندان بودند.باید آن ها را اولین منتقدان معماری مدرن که از بطن همین معماری رشد کرده بودند قلمداد نمود.

تیم 10 موظف به برنامه ریزی برای کنگره 10 ام در یوگسلاوی بود و به همین دلیل به این نام معروف شدند.ولی کنگره دهم به صحنه مجادله بین تیم 10 و پیشکسوتان سیام تبدیل شد.این مجادلات و مخالفت ها نهایتا در کنگره یازدهم در در هلند در سال 1959،باعث انحلال سیام شد.خود تیم 10 بعدها به دو جنبش متفاوت تقسیم شد.اعضای انگلیسی تحت نام بروتالیسم جدید با محوریت یک زن و شوهر انگلیسی به نام های آلیسون و پیتر اسمیتسون و اعضا هلندی تحت نام ساختار گرایی با محوریت آلدو ون آیک و جیکوب بی باکما شکل گرفتند.

«در واقع تیم 10 همواره از به فرمول درآوردن یک نگرش خاص در قالب یک بیانیه و یا یک منشور اجتناب کرده و تداوم یک واقعیت زنده راپذیرفته است و بدین ترتیب می خواهد نشان دهد که بحث فرهنگی تحت شکل سنتی آن دیگر مناسب جهان کنونی نیست.در طی حداقل یک دهه،اعضای تیم 10 در خط مقدم جست و جوی معماری جدید باقی مانده و مجموعه آثارشان متفاوت ولی قابل مقایسه با یکدیگر،به طور کاملی معرف مرحله تازه جنبش مدرن می باشند»

«در دو دوره مهم بین سال های 1930 الی 1934 و 1950 الی 1955 ،سیام سازمان بسیار مهمی جهت نشر عقاید معماری و شهرسازی مدرن به جهان بود.همچنین در طی سال های جنگ جهانی دوم (1939-1945)،سیام نقش مهمی خهت حفظ ارتباط بین معماران مترقی داشت»