شما اینجا هستید | 

معماری بومی

80
0
0
local architecture
معماري بومي يا سرزميني, مي تواند به هر نوع معماري كه به يك مكان خاص تعلق داشته باشد, گفته شود. اين مي تواند معماري ساختمان هاي ساده روستايي – شهري تا ساختمان هاي بزرگ و حتي بناهاي يادماني را دربرگيرد و به غلط در اكثريت موارد, معماري بومي را معادل معماري روستايي قلمداد مي كنند.
 
يكي از پيشكسوتان اين بحث در دنيا, آموس راپاپورت است. او از معماري بومي تعريفي خاص ارائه مي دهد. راپاپورت, معماري بومي را معماري مي داند كه در برابر معماري رسمي, شناخته شده و يادماني قرار مي گيرد. به عبارت ديگر, معماري ساده تر, مردمي تر و در مجموع , معماري كه جوابگوي نيازهاي قشر عام مردم است.او همچنين استدلال مي كند كه معماري يادماني مي تواند ريشه در معماري بومي داشته باشد.
 
معماری بومی
 
حدود نيم قرن است كه معماري بومي به عنوان بخشي از مباحث نظري و جزئي از تحقيقات تجربي معماري مطرح است. از اين موضوع ابتدا تحت نام هاي گوناگوني همچون معماري ناشناخته, معماري سنتي, معماري مردمي , معماري عاميانه و يا حتي به عنوان معماري بدون معمار نام برده مي شد. اين معماري با آنكه در طول تاريخ دست خوش پديده هاي گوناگون بوده است, توانسته هويت ويژه خود را حفظ كند. از آنجا كه بوم گرايي , شناسنامه معتبري از مردم يك سرزمين به شمار مي رود, نمايانگر آداب ورسوم , روحيه و احساسات, انديشه و عقيده, ذوق و سليقه و هنر آنان است. در شكل گيري معماري بومي, برخي روابط اجتماعي و اقتصادي در محيط طبيعي و نمادهاي فرهنگي, ماهرانه انعكاس ميابد, به نحوي كه هم زمان, سادگي و آرايش در آنها متجلي است.
 
معماری بومی
 
معماري بومي كه به دور از تخصص ها تحقق ميابد, جوابگويي به نيازهاي يك جامعه را در ارتباط با عوامل طبيعي و خواسته هاي معنوي انسان ها عهده دار است, زيرا با مشاركت آنان, در تدبير و در اجرا زاده مي شود و از زندگي روزمره آنان الهام مي گيرد و به دور از خودنمايي و برون آراريي, استقرار ميابد. از اين رو, معماري بومي, بدون دارا بودن سبك و به دور از فرم و "مدل" خاص, خصيصه بديهه ساز بودن را حفظ كرده است. به همين لحاظ , مصنوعات و معماري بومي را در مواجهه با سرزمين هاي ناشناخته, در پيوندي مرموز, مانوس و قابل فهم درميابيم.