شما اینجا هستید | 

مجلس ملی بنگلادش شاهکاری از لویی کان

685
1
0
مجلس ملی بنگلادش شاهکاری از لویی کان

 

تحلیل ساختام مجلس ملی بنگلادش


معماری مدرنیستی به طور متداول به سودمندگرا بودن و بیشتر از همه بدون مفهوم بودن معروف است.آن چنان که می تواند در هر زمینه و بستری قرار داده شود و هنوز پا برجا به اصول علمی و نیازهای عملی بماند . اما ساختمان مجلس ملی بنگلادش لویی کان در داکا یک مثال خارق العاده معماری قرن نقل شده به عنوان یک بخش معماری بوی بنگالی می باشد . ساختمان مجلس ملی در سال 1982 به عنوان یکی از برجسته ترین کارهای هندی کان قرار می گیرد. اما همچنین به عنوان یک اثر تاریخی سمبلی برای حکومت بنگلادش به شمار می رود .

 

مجلس ملی بنگلادش شاهکاری از لویی کان

ساختمان انجمن ملی در سال 1959 توسط حکومت پاکستان به عنوان یک توسعه برای اداره مرکزی پارلمانی شان به طور مفهومی و عقیده ای تصور شد . آن اجرا نشد تا سال 1962 که لویی کان برای طراحی اداره مرکزی حکومتی گماشته شد . اما در مارس 1971 ساخت عمارت متوقف شد ، هنگامیکه بنگلادش از پاکستان اعلام استقلال کرد. به طور ابتکاری کان قصد به ساخت یک ساختمان عظیم تاریخی را داشته بود . اما پس از اینکه بنگلادش به طور رسمی از فرمانروایی پاکستانی در دسامبر 1971 شکست خورده پروژه از مرزهای کالبدی خود فراتر رفت و بیشتر به سمبلی از دموکراسی و غرور و مباهات برای بنگالی تبدیل شد . ساختمان سرانجام در سال 1982 با بیش از دو برابر برآورد ابتدایی یعنی 32 میلیون دلار هزینه به اتمام رسید. همانگونه که عصر و دوره ساختمان مجلس ملی گیرا و با شکوه است طراحی لویی کان همچنین بیشترین جنبه فریبنده پروژه را داراست .

پروژه بر قوامی عمیقاً بنیادی و ریشه ای که در مفهوم پردازی اش ریشه دارد ، شهروندگرا و درگیر با بوم بنگال می باشد . طراحی کان برای مصالح ساده محلی که به آسانی موجود بوند و می توانستند در روش های تشخیصی و واضع مشابه اجرا و پیاده شوند . که در مقابل آب و هوای بیابانی خشن و ناملایم درست کردن یک ساختمان مدرن را نسبت به یک زمینه غیر مدرن و قدیمی متفاوت به طور دیگر حفاظت خواهد کرد .

 

 

مجلس ملی بنگلادش شاهکاری از لویی کان


 

ساختمانی کامل و بی عیب که با بهره گیری از متریال هایی مانند بتون و مرمر سفید ساخته شده است به مخاطب چیزی فراتر از یک ساختمان را ارائه می نماید لویی کان با طراحی این ساختمان نه تنها یک اظهار قدرت و حضور نوگرائی و مدرنیستی ارائه می دهد بلکه ما بیشتر یک عهد و پیمان به مصالح و ارزش های محلی را در فرم های ساخته شده ی او در این ساختمان را مشاهده می کنیم . جرم خالص مجلس و دریاچه ی مصنوعی پیرامون ساختمان هم به عنوان یک عایق حرارتی از محیط عمل نموده و هم به عنوان یک سیستم خنک کننده ی کاملا ارگانیک در فضای شرجی و پر حرارت آن منطقه است . از این نکات که بگذیم جلوه ی بصری بوجود آمده از این تقابل و خیزش ساختمان در برابر سطح نرم و صیقلی دریاچه هم در بیان درست زیبایی های نوری ساختمان به ناظران کمک می کند و هم نمادی از مردم کشوری پر باران را برای ما تداعی می نماید .

 

مجلس ملی بنگلادش شاهکاری از لویی کان

 

اشکار و حفره های موجود در ساختمان چه در نمای بیرونی و چه در شمای داخلی ساختمان مجلس ملی بنگلادش هوشمندی خاصی را از نگاه تیز بینانه ی لویی کان برای ناظر فهمیده و نکته سنج ساختمان به همراه می آورد ، استفاده از مثلث هایی ایستاده بر یک سطح مربع نمادی از خود باوری و اتکای به خویشت در میان مردم کشوری است که به تازگی استقلال خویش را به دست گرفته است . اینکه بنگلادش یکی از کشور های بارانی است که بیشترین میزان سیل را در مناطق مسکونی خود دارد نیز نماد دیگری برای بهره جویی لویی کان به شمار می رود ملتی در اوج دشواری را نمایش می دهد که فارق از بستر پر رنج خود ایستاده است و قصد رسیدن به افلاک را دارد .

استفاده از نماد های دایره در فضای داخلی ساختمان از منظر بیننده پویایی ویژه ای به محیط می بخشد زیرا دایره عنصری ناپایدار بهتر است واضح بگوییم نا پایدار ترین عنصر بصری برای تمام فرهنگ هاست . اما در این فضا تداعی کننده پویایی و سیالیت درون فضاست .